ดาวหาง (comet) คือ วัตถุชนิดหนึ่งในระบบสุริยะที่โคจรรอบดวงอาทิตย์ มีส่วนที่ระเหิดเป็นไอ เมื่อเข้าใกล้ดวงอาทิตย์ ทำให้เกิดชั้นฝุ่นและก๊าซที่ฝ้ามัวล้อมรอบ และทอดเหยียดดออกไปภายนอกจนดูเหมือนหาง ซึ่งเป็นปรากฏการณ์จากการแผ่รังสีของดวงอาทิตย์ไปบนนิวเคลียสของดาวหาง นิวเคลียสหรือใจกลางดาวหางเป็น "ก้อนน้ำแข็งสกปรก" ประกอบด้วยน้ำแข็ง คาร์บอนไดออกไซด์ มีเทน แอมโมเนีย และมีฝุ่นกับหินแข็งปะปนอยู่ด้วยกัน มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางตั้งแต่หน่วยกิโลเมตรไปจนถึงหลายสิบกิโลเมตรคาบการโคจรของดาวหางมีขนาดแตกต่างกันหลายแบบ ตั้งแต่คาบโคจรเพียงไม่กี่ปี คาบโคจร 50-100 ปี จนถึงหลายร้อยหรือหลายพันปี เชื่อว่าดาวหางบางดวงเคยผ่านเข้ามาในใจกลางระบบสุริยะเพียงครั้งเดียว แล้วเหวี่ยงตัวเองออกไปสู่ระบบดาวอื่นในจักรวาล ดาวหางที่มีคาบการโคจรสั้นนั้นเชื่อว่าแต่เดิมเป็นส่วนหนึ่งอยู่ในแถบไคเปอร์ที่อยู่เลยวงโคจรของดาวเนปจูนออกไป ส่วนดาวหางที่มีคาบการโคจรยาวอาจมาจากแหล่งอื่นๆ ที่ไกลจากดวงอาทิตย์ของเรามาก เช่นในกลุ่มเมฆออร์ตซึ่งประกอบด้วยเศษซากที่หลงเหลืออยู่จากการบีบอัดตัวของเนบิวลา ดาวหางเหล่านี้ถูกแรงดึงดูดของดวงอาทิตย์ดึงเข้ามาสู่ระบบสุริยะจากเขตแดนของดาวเคราะห์รอบนอก (ตัวอย่างเช่นกรณีวัตถุในแถบไคเปอร์) หรือจากดวงดาวอื่นใกล้เคียง (เช่นกรณีวัตถุจากกลุ่มเมฆออร์ต) หรืออาจเกิดจากทั้งสองกรณีก็ได้ ในขณะที่ดาวเคราะห์น้อยมีกำเนิดจากวิธีการแบบอื่นที่ต่างไปจากนี้ อย่างไรก็ดีดาวหางที่มีอายุเก่าแก่มากจนกระทั่งส่วนที่สามารถระเหิดเป็นไอได้สูญสลายไปจนหมดก็อาจกลายมาเป็นดาวเคราะห์น้อยก็ได้